Skip over navigation | Sla menu over

Waarom gesteund?

6 februari 2015: Museum Boijmans Van Beuningen verwerft een schilderij van Vilhelm Hammershøi

Waarom gesteund door de Vereniging Rembrandt: Het schilderij The Balcony room (1911) van de Deense kunstenaar Vilhelm Hammershøi (1864-1916) is strikt genomen geen schilderij maar een studie, die echter wel heel karakteristiek is voor het werk van de man. Het gaat bij hem om licht en ruimte, om leegte en afwezigheid ook, en hij werkt altijd met weinig of geen kleur, bij voorkeur in grijzen. Hij schildert figuratief maar zijn werk is nagenoeg abstract.
Zoals ook de overige Deense schilderkunst is het werk van Hammershøi lang een goed bewaard geheim van de Denen zelf gebleven, vooral mooi te zien in Kopenhagen. Daar is pas in de laatste decennia verandering in gekomen. De National Gallery in Londen, het Metropolitan in New York, het Louvre, en ook het Getty voegden werk van Deense schilders aan hun collecties toe.
The Balcony room past prachtig bij de schilderijen die Vitale Bloch aan Museum Boijmans heeft nagelaten – vaak stil en leeg van aard, van de landschappen van Odilon Redon tot en met de werken van Morandi, en vaak ook informeel, zoals de geweldige studies van Corot en Troostwijk. Het museum Boijmans van Beuningen verrijkt zijn collectie met deze eerste Hammershøi in Nederland op een buitengewoon zinvolle manier met een heel bijzonder werk. 
The Balcony room komt uit het atelier van de kunstenaar en bleef nog geruime tijd in de familie. De relatie tot zijn andere werk is helder: het is een studie voor de achtergrond van zijn zelfportret uit 1911. De conditie van het schilderij is goed en het is mooi los geschilderd ook, in tegenstelling tot menig voltooid werk dat bij Hammershøi nogal eens in ongemakkelijk geploeter eindigt.

The Balcony room is aangekocht mede dankzij het Maljers-de Jongh Fonds.

Samenstelling: Francesco Stocchi, conservator modern- en hedendaagse kunst Museum Boijmans Van Beuningen

Vilhelm Hammershøi (1865-1914)

1911

Balkonkamer in Spurveskjul

Olieverf op doek, 43.2 x 53.3 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen. Aangekocht met steun van de Vereniging Rembrandt Rembrandt in 2014

Vrijwel zijn gehele carrière schilderde Vilhelm Hammershøi interieurs of uitzichten door vensterramen. De schilderijen hebben een emotionele lading; zelden van mensen voorzien, een bescheiden palet met de voorkeur voor ingetogen kleurcombinaties in plaats van kleurrijke oplossingen. Zijn schilderijen trachten een moment van verstilling te verbeelden, zoals wij kennen uit de fotografie. Door het gebruik van intens visuele effecten te vermijden creëert Hammershøi in zijn schilderijen een wereld van suggestie, een omgeving die, in plaats van antwoorden te geven, enkel vragen oproept.

Balkonkamer in Spurveskjul

George Segal (1924-2000)

1972

Meisje door raam kijkend (hommage aan Rembrandt)

Hout, glas, synthetisch materiaal, gips en textiel, 243.5 x 100.5 x 79 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen

Het werk Meisje door raam kijkend van George Segal is net zo mysterieus van aard als de interieurschilderijen van Hammershøi. Waarbij het venster fungeert als passage tussen binnen en buiten – een overgang voor het licht, om te zien en gezien te worden. Wat er aan de andere zijde van het venster gebeurt blijft voor de toeschouwer verborgen. Men zou kunnen zeggen dat dit interieur van Segal een driedimensionale representatie is van Hammershøi’s mysterieuze schilderijen. 

Meisje door raam kijkend (hommage aan Rembrandt)

Gerhard Richter (1932)

1965

De Stoel

Olieverf op doek, 90 x 70 x 2 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen

Gerhard Richter gebruikte vaak foto’s als uitgangspunt voor zijn schilderijen. De stijl van Hammershøi, zijn gebruik van licht en compositie, liggen ook grotendeels in het verlengde van de fotografie. Richter onderzoekt in zijn werk het verschil tussen de representatie van zowel realiteit en fictie: “If I paint a photographed object, am I painting something ‘real’? And what is more real?” In De Stoel koos Richter ervoor om een stoel door middel van het gebruik van verschillende kleuren grijs op ‘fotografische’ wijze af te beelden.

De Stoel

Giorgio Morandi (1890-1964)

ca. 1947/48

Natura morta (Stilleven)

Olieverf op doek, 30.5 x 43 x 2 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen, Legaat: Vitale Bloch, 1976

Giorgio Morandi schilderde zijn werk altijd vanuit zijn appartement, met de focus op drie onderwerpen: Het panorama vanuit zijn raam, bloemen in vazen op zijn tafels en opstellingen van nauwkeurig gearrangeerde flessen. Net als Hammershøi gebruikte Morandi zijn onderwerpen voor de verbeelding van iets groters, iets wat boven zijn verbeelde voorwerpen uitstijgt. In het stilleven Natura Morta gebruikt hij flessen als onderwerp om het begrip van ruimte, compositie en kleurschakeringen te onderzoeken.

Natura morta (Stilleven)

David Claerbout (1969)

2000

Santa Maria del Salute

transparante cibachroom in lichtbak, 111.3 x 151.4 x 22 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen

David Claerbout gebruikt het effect van licht en tijd als zijn voornaamste medium waarbij hij het effect van licht en tijd ziet als de belangrijkste vorm van communicatie. Waarbij architectonische beeldtaal, vaak uniform en somber, het uiterlijk van zijn werk bepaalt. De toeschouwer heeft vaak tijd nodig om het werk op zich in te laten werken waarbij het werk zich op die manier langzaamaan aan ons oog ontvouwt. Ditzelfde geldt voor de schilderijen van Hammershøi; hoe langer men kijkt, des te meer er zichtbaar wordt.

Santa Maria del Salute

Oscar Tuazon (1975)

2013

Dépendance

Hout, metaal, verf en glas, 280 × 420 × 150 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen

Oscar Tuazon doet in zijn werk onderzoek naar de sculptuur in architecturale zin door een omgeving te ontwerpen die zowel oplossingen biedt als kritische vragen stelt. Zijn werk betreft vrijstaand- sculpturale composities gemaakt van verscheidene soorten hergebruikt materiaal dat vraagtekens zet bij de gangbare manier van construeren. Tuazon is daarbij niet enkel geïnteresseerd in de intrinsieke kwaliteiten die zijn gebruikte materiaal herbergt, maar ook de sociale- en gebruiksfunctie die het materiaal bezit.

Dépendance

Édouard Vuillard (1868-1940)

circa 1900-1905

La femme en rose tricotant

Olieverf op karton, 25.5 x 16 cm

Collectie Museum Boijmans Van Beuningen, Legaat: Vitale Bloch, 1976

Het schilderij La femme en rose tricotant (Breiende vrouw in het roze) van Edouard Vuillard is in dezelfde periode vervaardigd als de Balkonkamer van Hammershøi. Beide werken zijn een prachtig voorbeeld van vroeg twintigste-eeuwse interieurschilderingen die qua compositie van het interieur, ingetogen kleurenpalet, grafische penseelstreken en techniek een vergelijkbare gevoeligheid ten toon stellen.

La femme en rose tricotant

Creditline

De aankoop van Balcony room at Spurveskjul van Vilhelm Hammershøi door Museum Boijmans Van Beuningen werd mede mogelijk gemaakt door:

Vereniging Rembrandt

BankGiro Loterij

Creditline
← Ga terug