Description

Museum Arnhem en het Stedelijk Museum Amsterdam vroegen gezamenlijk steun voor de aankoop van een installatie uit 2014, In Pursuit of Bling, van de Nigeriaanse, in Antwerpen wonende en werkende kunstenares Otobong Nkanga. Het werk bestaat uit een centraal geplaatst dubbelzijdig wandkleed omgeven door een groot aantal metalen tafels met materialen, voorwerpen en twee video’s. Het belangrijkste thema in het werk is de winning van grondstoffen in Afrika, zoals mica en malachiet, die het in de westerse wereld niet alleen mogelijk maakt om een leven te leiden op hoog technologisch niveau, maar daar ook een bijzondere glans aan te geven – de ‘bling’ uit de titel. Het bestuur waardeert de zeggingskracht van de installatie, waarin op een spannende wijze de verschillende aspecten van het transformeren van materialen en hun betekenissen in beeld worden gebracht. Tevens onderstreept de vereniging met haar steunverlening dat zij het belangrijk vindt dat ook Niet-Westerse kunst is vertegenwoordigd in onze musea. Hoewel men kanttekeningen zet bij het steeds jonger worden van de kunstenaars waarvoor steun wordt aangevraagd, geven in dit geval het reeds over langere tijd opgebouwde en tentoongestelde oeuvre van de kunstenares en de gezamenlijkheid van de aanvraag de doorslag.

Thanks to

Aangekocht met steun van de Vereniging Rembrandt (mede dankzij haar Titus Fonds) en het Mondriaan Fonds

Titus Fonds

Questions

Ziet u een fout? Of heeft u extra informatie over dit object? Laat het ons weten!

Bulletin

De duistere kant van onze zucht naar 'bling bling'

Bulletin van de Vereniging Rembrandt, voorjaar 2017, pp. 35-38

Download

Work in context

1 / 2

How Far How Near

How Far How Near bestaat uit aan elkaar genaaide stukken stof zoals batik-textiel, jute en touw. Kunstenares Dorothy Akpene Amenuke combineerde ‘globale’ producten met lokaal Ghanees textiel. Het batik-textiel is afkomstig uit Helmond en is vanwege de motieven en contrastrijke en duurzame kleuren uitermate populair in West-Afrika. De jutezakken komen uit China en worden in Ghana gebruikt om een van zijn belangrijkste exportproducten te vervoeren: cacaobonen. Daarnaast bevat het werk verwijzingen naar handelsproducten van en naar het vroegere West-Afrika, zoals ivoor en spiegels. How Far How Near is daarmee een uitstalling van culturele, sociale en economische processen van uitwisseling, die een stereotype etnografische duiding ondermijnt. Het maskerachtige gezicht benadrukt de rol van de mens in deze uitwisseling. Net als Nkanga’s werk wordt de relatie met Afrika inzichtelijk gemaakt.

Dorothy Akpene Amenuk, How Far How Near, 2012. Textiel, 520 x 210. Stedelijk Museum Amsterdam.

2 / 2

Disorient

Vraagstukken over Oost en West, Oost versus West, en onderwerpen als herinnering, geschiedenis, identiteit en migratie keren geregeld terug in het werk van Fiona Tan. In de tweedelige installatie Disorient laat Tan verleden en heden, fictie en werkelijkheid samensmelten. Als uitgangspunt dienden de reisverslagen van de koopman Marco Polo (1254 -1324). Hij verliet in 1271 Venetië om naar het Verre Oosten te reizen en keerde in 1295 terug. Zijn observaties over rooflustige of goedgemanierde volkeren, landen met goud en specerijen in overvloed, kristalheldere rivieren en papavervelden werden opgetekend tijdens zijn gevangenschap eind dertiende eeuw in Venetië. Tan gebruikt zijn verhalen voor de gesproken tekst bij haar montage van 20e-eeuwse filmbeelden van dezelfde gebieden.

Fiona Tan, Disorient, 2009. Video-installatie op 2 schermen, kleur, 5:1 surround sound, 17’ en 19’34” loop. Museum Arnhem.