Description

In 1976 werd 700.000 gulden op de veiling betaald voor deze kan, die de Amsterdamse zilversmeden in 1614 door hun Utrechtse collega Adam van Vianen lieten maken. Het stuk werd met zijn bizarre vormgeving de bron van een complete mode en de kan werd ook vele malen op 17de-eeuwse schilderijen afgebeeld. In 1821 werd hij bij de opheffing van het Amsterdamse gilde voor 166 gulden verkocht. Gelukkig is hij toen niet omgesmolten maar naar Schotland verhuisd, waar hij lang als bruikleen in een museum in Edinburgh heeft gestaan. Tekst voor de tentoonstelling 125 grote liefdes, met steun van de Vereniging Rembrandt, Van Gogh Museum, 03/10/2008 - 18/01/2009.

Als je de verzameling van het Rijksmuseum in een top tien zou moeten samenvatten, zou de Vianen-kan daar zeker bij zitten.
Dirk Jan Biemond, conservator edele metalen Rijksmuseum Amsterdam

Reason of support

Deze kan genoot in de 17de eeuw een enorme reputatie: het pronkstuk is vele malen weergegeven door Amsterdamse schilders en werd nog in 1675 door kunstenaar-auteur Joachim von Sandrart geprezen als 'ein wunder-seltsames Stuck'. Het beroemde stuk zilver verdween na de opheffing van het Amsterdamse zilvergilde in 1821 geruisloos naar het buitenland en dook pas halverwege de 20ste eeuw weer op. Toen het in 1976 weer ter veiling kwam, zette het Rijksmuseum alles op alles. Het kreeg daarbij hulp van de Vereniging Rembrandt die beloofde een derde deel van de aankoopprijs voor haar rekening te nemen, tot een maximum van 250.000 gulden. Uiteindelijk kon het Rijksmuseum de kan bemachtigen voor het recordbedrag van 812.000 gulden (700.000 gulden inclusief opgeld).