Description

Toen de Vereniging haar vijftigste verjaardag vierde, bezorgde zij het Rijksmuseum twee van zijn beste Rembrandts: de Verloochening van Petrus, voorheen in de Hermitage, en deze Titus uit de collectie van de Russische graaf Stroganoff. De jonge Sovjetrepubliek verkocht de schilderijen, omdat zij dringend westerse valuta nodig had. De ruim 700.000 gulden die met deze aankoop waren gemoeid, werden door de Vereniging geleend en over een periode van veertig jaar terugbetaald. Dat loonde. De inflatie maakte van dat oorspronkelijk gigantische bedrag geleidelijk aan een fooi. Tekst voor de tentoonstelling 125 grote liefdes, met steun van de Vereniging Rembrandt, Van Gogh Museum, 03/10/2008 - 18/01/2009.

Reason of support

Eind jaren 1920 verkocht de toen nog jonge Sovjet-Unie een groot aantal kunstwerken om met de opbrengst daarvan haar eerste vijfjarenplan te bekostigen. Het Rijksmuseum zag zijn kans schoon en slaagde er met hulp van de Vereniging Rembrandt in vier schilderijen te bemachtigen, waaronder twee Rembrandts. Als kers op de taart werd datzelfde jaar via de Vereniging Rembrandt nog een derde Rembrandt door het Rijksmuseum verworven. Zo kon de Vereniging haar vijftigste verjaardag vieren met de verwerving van maar liefst drie Rembrandts voor de Collectie Nederland.