Description

Een 'Veelkleurig hoofd' uitgevoerd in de vorm van een rechthoekige blok klei. De oren aan de brede kop lijken op de oren van een theekopje. De ogen puilen ver uit en de mond is een brievenbusachtige gleuf. De kleuren zijn met druipende verftoetsen neergezet. Opvallend is de speelse primitiviteit die uit deze sculptuur van de Catalaanse surrealistische schilder Joan Miró spreekt. In 1944 begon hij te experimenteren met keramiek, daarbij geholpen door zijn vriend, de keramist Joseph Llorens Artigas. Later zouden zowel Georges Braque als Raoul Dufy ook met Artigas samenwerken. Ongehinderd door technische onervarenheid borduurde Miró voort op eerdere assemblages (1920-1930) van gevonden voorwerpen. De hoofden die hij in klei maakte zijn droom- of nachtmerriefiguren, die hij ook in eerdere surrealistische schilderijen gebruikte. Eind jaren zestig komen de doosachtige hoofden terug in zijn schetsen en bronzen sculpturen.