Name: Vereniging Rembrandt
Price range: $

Artist: Lee Bontecou (1931)

Date: 1996

Material: Gelast staal, porselein, gaas, zijde en draad

Dimensions: H 154,9 cm

Museum: Kunstmuseum Den Haag

Interest area: Naoologse en Hedendaagse kunst

Time period: 1950-nu

Year of purchase: 2017

Provenance: Aangekocht van de kunstenaar, New York, 2017; Kunstmuseum Den Haag, objectnr. 1057587

Ik grijp terug, grijp terug op het verleden, pak het op en duw het voorwaarts
Lee Bontecou

Reason of support

Drie kunstwerken van Lee Bontecou, in Museum Boijmans Van Beuningen, het Stedelijk Museum Amsterdam en het Kunstmuseum Den Haag, zijn vroege wandreliëfs die het karakter van implosies hebben. Het bijzondere aan haar latere werk is dat de kunstenares het principe hierin heeft omgekeerd: de sculptuur uit 1996 wekt eerder de indruk van een explosie met uitzicht op oneindigheid.

De Vereniging Rembrandt heeft het Kunstmuseum Den Haag gesteund bij de aankoop van de hangende sculptuur Zonder titel, een bijzondere aanvulling op het werk dat reeds van Bontecou aanwezig is in de Collectie Nederland. De aankoop past daarnaast uitstekend in het beleid dat het Kunstmuseum de laatste jaren hanteert, waarbij het museum ernaar streeft internationale aankopen te doen uit de periode 1960-1985, van kunstenaars die niet binnen één bepaalde stroming passen.

Thanks to

Aangekocht met steun van de Vereniging Rembrandt (mede dankzij haar Caius Fonds), het Mondriaan Fonds en de BankGiro Loterij

Caius Fonds

Questions

Ziet u een fout? Of heeft u extra informatie over dit object? Laat het ons weten!

Bulletin

Als het stof is neergedaald

Bulletin van de Vereniging Rembrandt, voorjaar 2018, pp. 38-41

Download

Work in context

1 / 4

2 / 4

In 2010 slaagde directeur Benno Tempel erin het wandreliëf Zonder Titel uit 1961 van de kunstenaar Lee Bontecou aan te kopen op een veiling. Tijdens haar jaren in Italië en Griekenland [1956-1958] had Bontecou de eeuwenoude landschappen en steden bekeken en hun organische structuur had haar mateloos gefascineerd. Het was voor haar het bewijs dat mensen de wetten van de wereld van de natuur al van oudsher toepassen. Ze maakte tekeningen van deze structuren die ergens tussen landschappen en steden inzitten. Zonder Titel is een uitvloeisel van deze vingeroefeningen. Op het eerste gezicht lijken haar reliëfs abstract, maar als je beter kijkt, ontdek je daarin altijd een referentie aan het landschap of aan de welvingen van het menselijke lichaam.

3 / 4

Het diepe zwart van roet

Tijdens haar verblijf van 1956 tot eind 1958 in Europa heeft Bontecou een kamer in de wijk Trastevere in Rome. Ze onderzoekt, bekijkt kunst en natuur en komt volledig tot bloei. Het is een experiment met haar oxyacetylene toorts op haar kamer in Rome, dat een katalyserend effect op haar werk zal hebben. Ze verlaagt de zuurstoftoevoer en ontdekt dat wanneer ze snel over het papier of doek heen en weer beweegt, ze met het roet dat vrij komt een mooie zwarte lijn of volledig zwarte oppervlakte kan maken. De vondst van dit ‘echte zwart waar je je in kunt verliezen of dat je kunt betreden’ is een openbaring. Het fluweelachtige, diepe zwart van het roet, zal Bontecou talloze keren toepassen.

Lee Bontecou, Zonder titel (1959), gelast staal, mousseline, leer, roet, draad en fluweel, Gemeentemuseum Den Haag © Lee Bontecou, 2017.

4 / 4

Foto zaaloverzicht

Zaaloverzicht González, Picasso en vrienden in Gemeentemuseum Den Haag [t/m 2 april 2018] met daarop Cactusman I en Cactusman II van Julio González en Grand Nu au fauteuil van Pablo Picasso. 'Men vraagt mij dat altijd. Ik weet het niet. De oudere González, Marino Marini, Brancusi. Ik ging er [in Europa red.] hun werken bekijken en genoot er van. Ik genoot ervan en keek er naar. González was een geweldige lasser', aldus Lee Bontecou in een sporadisch interview in 2004. Het Gemeentemuseum Den Haag heeft het sculptuur Cactusman I uit 1939 van Julio González in de collectie. González the first master of the torch maakte met zijn vernieuwende beeldhouwtechniek de weg vrij voor een kunstenaar als Lee Bontecou die eind jaren vijftig gelaste reliëfs begon te maken.

Fotografie: Gerrit Schreurs.